About Me

My photo
Nature Lover, Traveller, Astronomer, STEM Educator, Teacher Educator, Science Communicator, Writer and Lifelong Learner

Friday, 28 August 2015

पाऊस आणि आपण

पाऊस
फक्त बरसतो;
                       आपण
                       कधी रडतो,
                                          कधी हसतो,
                                                            कधी नुसतेच स्तब्ध होतो
                       या पावसात भिजून...
 
                       कधी पावसात भिजून वाहून गेलेली,
                       लगदा झालेली
                       स्वप्नं आठवून;
                                          कधी पावसात साठलेल्या डबक्यांत दूरवर
                                          डौलात जाणाऱ्या आपल्या कागदी स्वप्नील होड्यांचा
                                          तांडा आठवून...
                                                             कधी कागदंच नाही म्हणून
                                                             कोऱ्या कल्पनांच्या होड्या
                                                             पावसात पाठवून...!
                                                 ---
पाऊस
फक्त रुजवतो;
                       आपण
                       कधी अडतो,
                                          कधी वाहवतो,
                                                              कधी जिरतो,
                       या पावसात फसून...

                      कधी पावसात चिंब होऊन
                      ओल्या आठवणींना
                      उराशी कवटाळून;
                                         कधी पावसात झिंगून
                                         हृदयाच्या कप्प्यांना आप्तांसमोर
                                         निरागसपणे रिते करून...
                                                             कधी आपले बरसणे झेलायला धराच नाही म्हणून
                                                             आपणंच आपल्याला
                                                             सावरत जाऊन...!
                                                 ---
पाऊस
फक्त हसतो;
उंचाहून उड्या तो घेत असतो
आणि पडत-धडपडत मात्र आपण असतो.
                       आपण शहारून बरसू लागतो तेव्हा
                       हाच पाऊस डोळ्यांतून वाहू लागतो...
                       आनंद- दुःख नाव नसतं त्याला काही
                       तो फक्त पाऊस असतो!
                                         आपल्या वर्षावात नकळत कधी
                                         पाऊस ही चिंब चिंब होऊन जातो;
 
                                                             पाऊस होऊन
                                                                                  पावसात कधी
                                                             आपण
                                                                                  फक्त बरसतो...!


     :)
          सोनल

Monday, 17 August 2015

पावसा पावसा

(तो दिवस ०३ जुलै २०१४ होता, आणि आज १७ ऑगस्ट २०१५... परिस्थिती दुर्दैवाने अगदी जशीच्या तशी :(
आषाढ, अधिक कोरडेच गेले; श्रावणात तरी बरसा रे कृष्णमेघांनो.......)



पावसा पावसा कधी येशील भरून?
मान दुखाया लागली वर बघून बघून.

काळे काळे ढग येती मध्ये तोंड दाखवाया
आशेला पुरते दृश्य पंख फुटावया..

वारासुद्धा येतो, छान वाटते क्षणिक
पुन्हा येते उन्ह, सारे भासते भ्रामक.
 

चार थेंबांचा करून धरेवर शिडकावा
उपकाराच्या तोऱ्यात जाई मेघांचा हा थवा..
 

जीव त्रासला, ग्रासला उन्ह पिउन पिउन
मेघा बरस रे आता तरी ओंजळी भरून..
 

आटलेल्या नद्या आणि कोरडी धरणे,
आता भर जीवनाने, ऋणी राहील हे पुणे...!




-
तुझी
चातकासारखी वाट पाहणारी,

सोनल

Wednesday, 12 August 2015

मैत्री करायला...

डोंगराशी मैत्री करायला जिगर लागते
कधी त्याचा सहनशक्तीचा संयम कोसळलाच
तर त्याला कुशीत झेलायला मोकळ्या मनाची दरीच लागते.

सागराशी मैत्री करायला हिंमत लागते
कधी आल्याच उफाळून बेभान भावनांच्या उंच लाटा
त्यांना छातीवर घेऊन सावरायला दिलदार रेतीची किनारच लागते.

आकाशाशी मैत्री करायला निधडे काळीज लागते
सारं मन घेऊन आभाळ कोसळले तरी
त्याला रुजवून कवेत घ्यायला क्षितिजाला धावणारी धरणीच लागते.


सोनल
:)